Fiscale regularisatie en preventie bij vennootschappen

In België bent u al sinds 1997 wettelijk verplicht om aangifte te doen van eventuele buitenlandse rekeningen die in uw bezit zijn. In 2015 kwam daar nog eens bij dat u die ook moest melden bij het CAP, het Centraal Aanspreekpunt. Dit geldt echter enkel voor persoonlijke rekeningen. Hoe het in zijn werk gaat met de rekeningen van uw vennootschap?
 

Regularisatie van een persoonlijke rekening

We vermeldden het al hierboven: wanneer u over een privé-bankrekening beschikt die in het buitenland gevestigd is, dan moet u hier altijd aangifte van doen in uw personenbelasting. De vraag of die rekening u inkomsten opgebracht heeft, doet hier niet ter zake. Het gaat bovendien niet enkel om een persoonlijke zicht- of spaarrekening, maar ook over bijvoorbeeld effectenrekeningen.
 

Automatische uitwisseling van bankgegevens

Wanneer u niet zelf aangeeft een buitenlandse rekening te bezitten, dan kunt u in de problemen komen. Sinds 2017 hebben financiële instellingen namelijk de verplichting jaarlijks de bankgegevens van hun cliënten uit te wisselen met de overheid van het land waar die cliënten gevestigd en belastingplichtig zijn. Deze regelgeving werd opgelegd door de OESO en EU.

Deze regel over de automatische uitwisseling van bankgegevens staat ook bekend als CRS: Common Reporting Standard. Ze wordt gevolgd door vijftig landen, waaronder alle leden van de EU. Volgens deze standaard moeten financiële instellingen nagaan wie hun cliënten zijn, zowel personen als vennootschappen. Vervolgens moet worden nagegaan waar die belastingplichtig zijn en wordt deze informatie gedeeld met de fiscus van het bevoegde land.
 

Wat met de buitenlandse rekening van uw vennootschap?

Waar er dus een strenge meldingsplicht gehanteerd wordt voor persoonlijke buitenlandse rekeningen, is dit niet het geval voor een vennootschap. Concreet betekent dit dus dat bijvoorbeeld een bvba met een buitenlandse rekening, die rekening niet hoeft aan te geven in de jaarlijkse belastingaangifte.

Toch is de kous hiermee niet af en volgt er nog een uitzondering. Wanneer een vennootschap namelijk betalingen uitvoert naar personen die zich in een zogenaamd belastingparadijs bevinden, én die betaling gedurende een belastbaar tijdperk oploopt in totaliteit tot een bedrag van méér dan 100 000 euro, dan moet dit wél in de vennootschapsbelasting aangifte opgenomen worden.
 

Wat is een belastingparadijs?

Zeer belangrijk hierbij, is de definitie van een ‘belastingsparadijs’. Welke landen vallen onder deze vaak (te pas en te onpas) gebruikte term?

Alles bij elkaar herkent de Belgische wetgeving niet minder dan dertig landen als een belastingparadijs. U vindt de volledige lijst terug in het desbetreffende Koninklijk Besluit. We lijsten ze hieronder voor u op.

 

Abu Dhabi Guernsey Pitcairn
Ajman Jersey Ras al Khaimah
Anguilla de Kaaimaneilanden Saint-Barthelemy
de Bahama's de Marshalleilanden Sharjah
Bahrein Micronesië Somalië
Bermuda Monaco Turkmenistan 
de Britse Maagdeneilanden Montenegro de Turks en Caicoseilanden
Dubai Nauru Umm al Qaiwain
het Eiland Man Oezbekistan Vanuatu 
Fujairah Palau Wallis-en-Futuna


In elk geval staat vast dat ook vennootschappen gebruik kunnen maken van de mogelijkheid om zwart of grijs vermogen fiscaal te regulariseren. Wie dus in het verleden in het buitenland (al dan niet via belastingparadijzen) een vennootschappenstructuur opzette om persoonlijk vermogen in onder te brengen, kan na fiscale regularisatie perfect zijn vermogen repatriëren.

Wanneer u met uw vennootschap op zoek bent naar fiscaal advies, aarzel dan niet om contact op te nemen met Stijn de Meulenaer.